CHANGING OF TRAFFIC MOVEMENT

opyright © ZOR 2003-2017 All rights resereved        

  Englishindex.html

COOPERATION, Xawery Dunikowski Museum of Sculpture, WARSAW, PL, 2015

 

Title : COOPERATION
Year : 2015

Materials : metal, wood, stuffing

Size : 250 x 500 x 250 cm

KOOPERACJA

Komunikujemy się za pomocą zmysłów. Spośród wszystkich układów sensorycznych, ten odpowiedzialny za ruch i koordynację wykształca się u człowieka najwcześniej. Niedocenianemu często zmysłowi równowagi zawdzięczamy harmonijną komunikację ze światem zewnętrznym. Wszak nieprzypadkowo to właśnie huśtawka jest jednym z ulubionych bohaterów okresu dzieciństwa. Bujanie się stymuluje mózg – relaksuje, poprawia nastrój. Choć ruch odgrywa kluczową rolę w procesie komunikacji, człowiek cywilizacji XXI wieku często zapomina o tej podstawowej potrzebie. 


W przeciwieństwie do rzeźby tradycyjnej, rozumianej jako trójwymiarowy artefakt wykonany przez twórcę w wybranej technice, rzeźby interaktywne, do których należy seria „Kooperacja”, mają charakter dialogiczny, są dopełniane przez widza. Wymagają od odbiorców zaangażowania, zapraszają ich do współtworzenia i czynią współodpowiedzialnymi za swój ostateczny kształt. Elementy konstytuujące rzeźbę interaktywną to ekspresja artysty, ekspresja odbiorcy, artefakt (obiekt) tworzący kontekst oraz pojawiające się w tej konfiguracji relacje i procesy takie jak dynamika czy selekcja.


Wprawienie huśtawki w ruch wymaga współpracy co najmniej dwóch osób, stąd w przypadku „Kooperacji” odbiorców jest przynajmniej dwoje. Użycie barw przeciwstawnych, czerni i bieli, podkreśla kontrast przeciwległych części urządzenia i akcentuje wzajemną odmienność jego użytkowników. Charakter tej relacji – a tym samym kształt dzieła - jest zależny od ich woli i temperamentu. Artyści ZOR stworzyli okoliczności pozwalające na odczuwanie energii, na jej wymianę oraz na przyjmowanie - raz po raz -  odmiennej perspektywy (góra – dół).


Czy jednak wiemy kim jest ten, kto wraz z nami ożywia interaktywną rzeźbę? Na przeciwległym końcu huśtawki zamiast partnera tego harmonijnego działania widzimy własny wizerunek odbity w centralnie umieszczonej lustrzanej tafli. Czy zatem możliwe, że ten drugi, to ja sam? – pytamy, mimo, że wiemy, iż ożywienie takiej rzeźby w pojedynkę byłoby niemożliwe.


Zaproszenie do wzięcia udziału w „Kooperacji” przyjmującej postać serii urządzeń rekreacyjnych, w rzeczywistości jest sposobem stworzenia społecznej sytuacji komunikacyjnej. Ta wielogłosowa narracja, której podstawą jest współdziałanie, nie tylko porusza, lecz nawet – w sensie dosłownym - wstrząsa. Zachęca do partnerstwa, do doświadczenia bliskiego kontaktu z drugim - być może obcym - człowiekiem, do spontanicznej ekspresji. Uchyla imperatyw sformatowanej fizyczności poddanej dyscyplinie. Dotlenia mózg. Dzieci bawi, dorosłych odpręża. I  przypomina o istnieniu pewnego poziomu równowagi, który niezwykle łatwo jest zaburzyć. 

rzeźby interaktywne

Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni

ul. Puławska 113a, 02-707 Warszawa


Stanisław Ignacy Witkiewicz otwiera szeroko oczy w poczuciu metafizycznego zadziwienia istnieniem. Dlaczego właśnie ja, dlaczego właśnie tu i dlaczego teraz?

Witold Gombrowicz zdziwienie zastępuje fascynacją stwarzania człowieka przez człowieka. Pojawia się konwenans społeczny i jego płynna forma.

Grzegorz Kowalski stawia granicę pomiędzy obszarem własnym a obszarem wspólnym badając drugą osobę, innego lub nawet obcego.

W Warszawie na Rondzie de Gaulle'a wyrasta palma, czarne kwadraty straszą z ulicy Dudziarskiej a chwilę później płoną kolejne tęcze.

Bochenek chleba naszego powszedniego rozerwał się na pół i pękł wielki dzban pełen mleka - mówi lokalny poeta.

Czy Ja, to to samo co Ty? Czy My, znaczy to samo co Oni?

Można by powiedzieć, że czarno-białe, mocno kontrastujące obiekty, które pojawią się w parku rzeźby warszawskiej Królikarni to huśtawki, gdyby nie dwustronne, centralnie umieszczone lustra.

Cztery obiekty scalone tytułem „Kooperacja, to rodzaj rzeźb pozwalających na czynny udział odbiorcy w ich funkcjonowaniu. Użycie obiektów wymaga współpracy co najmniej dwóch osób. Użytkownicy siedząc na przeciw siebie zapewniają równowagę pozwalającą na wzajemną zabawę, w której zamiast partnera widzimy własne lustrzane odbicie.

Sytuacja ta wprawia uczestników w niepohamowaną radość i generuje silne emocje. Nie widząc osoby, z którą wchodzimy w interakcję, poruszamy się w rytmie własnego odbicia w lustrze.

Title : Kooperacja
Year : 2015

Materials : metal, wood, stuffing

Size : 250 x 250 x 250 cm

Kooperacja, olej na płótnie, Grzegorz Drozd, 2014